وی در اشاره به مضامین داستانها بیان کرد: عموماً مضمون آثار من درونمایهی اجتماعی دارد. گاهی وجودم از روابط انسانی و قوانین حاکم بر آنان به درد میآید و براساس همین درد، داستانی شکل میگیرد. اگر خطِ کلی داستانها را درنظر بگیریم باید بگویم که دارای مضامین اجتماعی است. اما خطوط نازکتر آن چیزهای کوچکی است که ما در زندگی روزمره با آن درگیر هستیم.
حاجدایی افزود: موضوعات کلی که در جهان دستمایهی نگارش یک رمان یا داستان قرار میگیرد؛ تعداد اندکی است اما مهم این است که این موضوعات را چطور پرورش دهیم. به اعتقاد من دردِ مشترک مهم است.
این نویسنده با اشاره به اینکه کیفیت آثار از کمیت آنها برایم مهمتر است؛ گفت: کتاب قبلی من سال 88 منتشر شد. من نمینویسم برای اینکه یک مجموعه جمع کنم. نوشتههای پراکندهی زیادی دارم، اما تعدادی از آنها هستند که فکر میکنم خوب است اگر با مخاطب شریک شوم. دربارهی انتخاب داستانها بسیار سختگیر هستم.
وی با بیان اینکه رمان دیگری دارم که کارهای ویرایش نهایی آن را انجام میدهم، بیان کرد: سالهاست که روی این رمان کار میکنم. یکبار آن را برای انتشار به ناشر دادم اما صحبتهایی شد مبنی بر اینکه ممکن است بخشهایی از رمان شامل ممیزی شود. ممیزی اتفاق خوبی نیست و رمان را تخریب میکند. حفرههایی به وجود میآورد و حس داستان را از بین میبرد. ممیزی انواع مختلفی دارد و میتواند درونی و بیرونی باشد.
حاجدایی در پایان سخنان خود گفت: امیدوارم این رمان با فاصلهی زیادی از «ترنج قالی» منتشر نشود و دستِ کم تا سال آینده به چاپ برسد. دربارهی اسم این کار هنوز به نتیجه نرسیدهام و تاکنون چند بار اسم آن را تغییر دادهام.
مجله ادبی،هنری،فرهنگی